Czego nie może zająć komornik? Pensja, konto bankowe, świadczenia i rzeczy w domu – aktualne zasady

Zadłużenie może dotknąć osoby, które straciły pracę, zachorowały, znalazły się w trudnej sytuacji rodzinnej albo po prostu nie były w stanie terminowo spłacać swoich zobowiązań. Wierzyciel może najpierw próbować odzyskać należność polubownie lub za pośrednictwem firmy windykacyjnej, jednak komornik nie pojawia się automatycznie po powstaniu długu. Egzekucja może zostać wszczęta dopiero wtedy, gdy wierzyciel dysponuje odpowiednim tytułem wykonawczym i skieruje sprawę do komornika. Komornik działa na podstawie przepisów prawa i nie może dowolnie zajmować majątku dłużnika. Ustawy wyraźnie wskazują, jakie świadczenia, przedmioty codziennego użytku oraz części wynagrodzenia są chronione przed egzekucją. Dłużnik nie zostaje więc bez środków niezbędnych do życia, choć zakres ochrony zależy m.in. od rodzaju długu, formy zatrudnienia i źródła dochodów.

Czego nie może zająć komornik?

Przepisy chronią przede wszystkim rzeczy, które są konieczne do codziennego funkcjonowania dłużnika i jego rodziny. Nie oznacza to jednak, że każdy przedmiot znajdujący się w mieszkaniu jest całkowicie bezpieczny. Ochrona obejmuje wyposażenie potrzebne do życia, nauki, leczenia albo wykonywania pracy, lecz nie dotyczy rzeczy o charakterze luksusowym lub przedmiotów o znacznej wartości.

Komornik co do zasady nie powinien zajmować m.in.:

• lodówki, pralki, odkurzacza, kuchenki, piekarnika, płyty grzewczej lub mikrofalówki potrzebnych w gospodarstwie domowym;
• łóżek, stołu, krzeseł oraz podstawowego oświetlenia w liczbie koniecznej dla domowników;
• pościeli, zwykłej odzieży i bielizny potrzebnej dłużnikowi oraz jego rodzinie;
• ubrań niezbędnych do wykonywania zawodu lub służby;
• żywności oraz opału w ilości pozwalającej przetrwać przez miesiąc;
• przedmiotów potrzebnych do nauki;
• rzeczy koniecznych z uwagi na niepełnosprawność lub stan zdrowia domownika;
• dokumentów osobistych, pamiątek rodzinnych, przedmiotów kultu religijnego i rzeczy, które mają niewielką wartość handlową, ale są istotne dla codziennego życia;
• narzędzi i materiałów potrzebnych do osobistej pracy zarobkowej, z wyjątkiem pojazdów mechanicznych.

W praktyce komornik nie powinien zabierać wyposażenia, bez którego rodzina nie byłaby w stanie normalnie funkcjonować. Pralka, lodówka czy podstawowe meble nie są traktowane jak majątek luksusowy, chyba że chodzi o przedmioty o wyjątkowo wysokiej wartości, zdecydowanie przewyższającej standardowe wyposażenie domu.

Warto pamiętać, że komputer, aparat fotograficzny, specjalistyczne urządzenie czy narzędzia mogą być chronione przed egzekucją wtedy, gdy są rzeczywiście niezbędne do pracy, nauki albo funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością. Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej oceny. Sam fakt posiadania drogiego sprzętu nie oznacza automatycznie, że nie może zostać zajęty.

Komornik nie może zająć pieniędzy pochodzących od państwa w ramach pomocy socjalnej, w tym świadczenia 800+

Egzekucji komorniczej nie podlegają liczne świadczenia o charakterze socjalnym, rodzinnym i opiekuńczym. Dotyczy to m.in. świadczenia wychowawczego 800+, świadczeń rodzinnych, alimentów otrzymywanych przez dziecko, dodatków pielęgnacyjnych, świadczeń z pomocy społecznej, środków z Funduszu Alimentacyjnego czy programu „Dobry Start”.

Ochrona obejmuje również środki wypłacane w związku z pieczą zastępczą, wsparciem dla opiekunów osób z niepełnosprawnościami oraz częścią świadczeń związanych z pomocą energetyczną i mieszkaniową. Bank nie powinien przekazywać komornikowi środków pochodzących z takich źródeł, nawet gdy znajdują się one na zwykłym rachunku bankowym.

Dla osób otrzymujących wyłącznie świadczenia rodzinne szczególnie przydatny może być rachunek rodzinny. Taki rachunek służy do gromadzenia środków ustawowo wyłączonych spod egzekucji, co zmniejsza ryzyko problemów z ich czasowym zablokowaniem.

Zajęcie wypłaty / wynagrodzenia

Komornik może zająć część wynagrodzenia za pracę, ale nie ma prawa zabrać całej pensji w każdej sytuacji. Wysokość potrącenia zależy przede wszystkim od rodzaju zobowiązania.

1. Przy egzekucji alimentów można potrącić maksymalnie 60 proc. wynagrodzenia netto. W tym przypadku nie obowiązuje standardowa kwota wolna od zajęcia.
2. Przy pozostałych długach, takich jak niespłacony kredyt, pożyczka, rachunki czy zobowiązania wobec firmy, komornik może zająć maksymalnie 50 proc. wynagrodzenia netto.
3. W przypadku długów innych niż alimentacyjne pracownik zatrudniony na pełnym etacie powinien zachować co najmniej kwotę odpowiadającą minimalnemu wynagrodzeniu za pracę po obowiązkowych potrąceniach.

Od 1 stycznia 2026 roku minimalne wynagrodzenie brutto wynosi 4806 zł. Ostateczna kwota chroniona przed egzekucją zależy jednak od indywidualnych rozliczeń pracownika, m.in. podatku, składek i ewentualnych wpłat do PPK. Nie można więc prawidłowo określić jej jedną, identyczną dla wszystkich sumą netto.

Przy zatrudnieniu na część etatu kwota wolna od potrąceń jest obniżana proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy. Oznacza to, że przy umowie na:

1. 1/4 etatu chroniona jest jedna czwarta właściwej kwoty wolnej;
2. 1/2 etatu – połowa tej kwoty;
3. 3/4 etatu – trzy czwarte kwoty wolnej.

Nie należy więc opierać się na starych, sztywnych kwotach dotyczących pracy na część etatu. Kwota wolna zmienia się wraz z wysokością płacy minimalnej oraz formą rozliczenia wynagrodzenia.

Komornik a umowa zlecenie

W przypadku umowy zlecenia lub umowy o dzieło zasady egzekucji mogą wyglądać inaczej niż przy etacie. Jednorazowe wynagrodzenie z umowy cywilnoprawnej może zostać zajęte nawet w całości, ponieważ nie zawsze korzysta z ochrony przewidzianej dla pensji pracownika.

Istnieje jednak ważny wyjątek. Jeżeli wynagrodzenie ze zlecenia ma charakter regularny, służy utrzymaniu dłużnika i jest jego jedynym albo głównym źródłem dochodu, może być traktowane podobnie jak wynagrodzenie za pracę. W takiej sytuacji powinny znaleźć zastosowanie limity potrąceń oraz kwota wolna od zajęcia.

Nie trzeba automatycznie spełniać wszystkich dawniej wskazywanych warunków, takich jak wieloletnia współpraca z jednym zleceniodawcą. Najważniejsze jest to, czy środki są powtarzalnym dochodem przeznaczonym na utrzymanie dłużnika. Osoba zatrudniona na zleceniu powinna więc przedstawić komornikowi dokumenty potwierdzające regularność wpływów, np. umowy, rachunki, historię przelewów i oświadczenie o źródłach dochodu.

Zajęcie konta i wypłaty przez komornika

Zajęcie rachunku bankowego to jedna z najczęstszych form egzekucji. Bank po otrzymaniu zawiadomienia od komornika blokuje środki na koncie do wysokości dochodzonej należności, ale dłużnikowi przysługuje ustawowa kwota wolna.

W 2026 roku wynosi ona 75 proc. minimalnego wynagrodzenia, czyli 3604,50 zł miesięcznie. Limit obowiązuje w każdym miesiącu kalendarzowym i dotyczy łącznie rachunków prowadzonych dla danej osoby w tym samym banku. Nie oznacza to jednak, że taka kwota odnawia się przy każdym wpływie na konto.

Inaczej wygląda sytuacja w sprawach alimentacyjnych. Przy egzekucji świadczeń alimentacyjnych kwota wolna na rachunku bankowym nie obowiązuje, dlatego komornik może zająć środki znajdujące się na koncie w pełnym zakresie.

Warto rozróżnić zajęcie pensji od zajęcia rachunku. Pracodawca powinien najpierw zastosować ograniczenia dotyczące wynagrodzenia. Gdy jednak pieniądze trafią później na konto, mogą zostać objęte kolejnym zajęciem bankowym. Dlatego dłużnik powinien kontrolować zarówno pasek wynagrodzenia, jak i historię transakcji na rachunku.

Co grozi za podanie komornikowi nieprawdziwych informacji?

Dłużnik ma obowiązek udzielać komornikowi prawdziwych wyjaśnień dotyczących majątku, dochodów i miejsca pobytu. Świadome podanie nieprawdziwych informacji, zatajenie istotnych danych albo niepowiadomienie o zmianie miejsca zamieszkania może skutkować grzywną do 2000 zł.

W toku egzekucji komornik może również wezwać dłużnika do złożenia wykazu majątku. Dokument składa się pod rygorem odpowiedzialności za fałszywe oświadczenie, dlatego nie należy ukrywać rachunków, dochodów ani wartościowych składników majątku.

Nienależne zajęcie pieniędzy przez komornika – co zrobić?

Jeżeli komornik lub pracodawca potrącił kwotę wyższą niż dopuszczalna, nie należy ograniczać się do telefonicznego wyjaśnienia sprawy. Najlepiej od razu zgromadzić dokumenty: pasek wynagrodzenia, historię rachunku, pismo od komornika, potwierdzenia wpływów oraz dokumenty pokazujące źródło środków.

W pierwszej kolejności warto skierować do pracodawcy i komornika pisemne żądanie wyjaśnienia sposobu obliczenia potrącenia. Gdy doszło do naruszenia przepisów, można wystąpić o ograniczenie egzekucji lub zwrot nienależnie zajętych środków.

Na czynności komornika przysługuje skarga. Termin wynosi siedem dni od dnia dokonania czynności, doręczenia zawiadomienia albo uzyskania informacji o działaniu komornika. Skargę składa się do sądu rejonowego, ale za pośrednictwem komornika prowadzącego sprawę. W piśmie należy wskazać, jaką czynność kwestionujemy, czego się domagamy i dlaczego uważamy zajęcie za nieprawidłowe.

Sama skarga nie zawsze automatycznie wstrzymuje egzekucję. W pilnych przypadkach warto więc równocześnie wnosić o ograniczenie lub zawieszenie określonych czynności, zwłaszcza gdy zajęcie dotyczy pieniędzy potrzebnych na podstawowe utrzymanie rodziny.

Windykator a komornik – czym różnią się ich uprawnienia?

Windykator i komornik nie są tym samym. Windykator działa na zlecenie wierzyciela lub firmy windykacyjnej i może kontaktować się z osobą zadłużoną, przypominać o płatności, proponować ugodę albo wzywać do dobrowolnego uregulowania należności. Nie ma jednak prawa samodzielnie zająć konta bankowego, wynagrodzenia, samochodu ani rzeczy znajdujących się w mieszkaniu.

Sprawdź: Zły BIK – gdzie po kredyt?

Komornik działa w ramach postępowania egzekucyjnego i może stosować środki przewidziane przez prawo, ale wyłącznie wtedy, gdy wierzyciel ma odpowiednią podstawę do wszczęcia egzekucji. Telefon, SMS lub list od windykatora nie oznaczają jeszcze, że sprawa trafiła do komornika.

Windykator nie może wejść do mieszkania bez zgody domowników, zabierać przedmiotów ani żądać wpuszczenia do lokalu. Nie ma również prawa podszywać się pod komornika, sąd, urząd czy policję.

Kiedy komornik może rozpocząć egzekucję? Tytuł wykonawczy i klauzula wykonalności

Komornik nie może wszcząć egzekucji tylko dlatego, że wierzyciel twierdzi, iż dług istnieje. Sama faktura, umowa pożyczki, wezwanie do zapłaty czy wiadomość od firmy windykacyjnej nie wystarczą.

Do rozpoczęcia egzekucji potrzebny jest tytuł wykonawczy, czyli najczęściej prawomocny wyrok sądu, nakaz zapłaty albo ugoda sądowa zaopatrzona w klauzulę wykonalności. W określonych sytuacjach podstawą egzekucji może być również akt notarialny, w którym dłużnik dobrowolnie poddał się egzekucji.

Dopiero wtedy wierzyciel może złożyć wniosek do komornika i wskazać, z jakiego majątku ma być prowadzona egzekucja. Może dotyczyć ona między innymi wynagrodzenia, rachunku bankowego, ruchomości, nieruchomości, zwrotu podatku, świadczeń od kontrahentów lub innych należności przysługujących dłużnikowi.

Dłużnik powinien otrzymać zawiadomienie o wszczęciu egzekucji. W praktyce może jednak zdarzyć się, że bank zablokuje środki na rachunku zanim pismo od komornika zostanie doręczone.

Czy komornik może wejść do mieszkania pod nieobecność dłużnika?

Komornik może wejść do mieszkania, domu, lokalu użytkowego albo pomieszczeń gospodarczych dłużnika, jeżeli jest to potrzebne do przeprowadzenia czynności egzekucyjnych. Może również zarządzić otwarcie zamkniętego lokalu, schowka lub pomieszczenia, gdy istnieją podstawy, by przypuszczać, że znajduje się tam majątek dłużnika.

Nieobecność osoby zadłużonej nie zawsze zatrzymuje czynności. Jeżeli dłużnik nie jest obecny, komornik może przeprowadzić czynność z udziałem świadków. Wszystkie działania powinny zostać opisane w protokole.

Samo wejście do mieszkania nie oznacza jednak, że komornik może zabrać wszystko, co znajduje się w lokalu. Musi respektować ustawowe ograniczenia egzekucji, a rzeczy należące do innych osób nie powinny zostać przeznaczone na spłatę cudzego długu.

Komornik a wspólne konto małżonków. Czy może zająć pieniądze partnera?

Wspólny rachunek bankowy nie gwarantuje pełnej ochrony przed egzekucją jednego ze współposiadaczy. Jeżeli dłużnik posiada konto wspólnie z małżonkiem, partnerem albo inną osobą, komornik może dokonać jego zajęcia.

Zobacz także: Kiedy komornik dowie się o umowie zlecenie?

Nie oznacza to jednak, że wszystkie środki automatycznie powinny zostać uznane za własność dłużnika. Znaczenie ma przede wszystkim umowa rachunku bankowego. Jeżeli określa ona, w jakich częściach współposiadacze korzystają z pieniędzy, egzekucja powinna objąć wyłącznie udział przypadający na osobę zadłużoną.

Gdy umowa nie określa udziałów albo nie zostanie przedstawiona, zazwyczaj przyjmuje się, że środki należą do współposiadaczy w równych częściach. Osoba, która nie jest dłużnikiem, może dochodzić ochrony swoich pieniędzy, zwłaszcza gdy potrafi udowodnić, że pochodziły one z jej własnego wynagrodzenia, świadczeń lub oszczędności.

Czy komornik może zająć samochód potrzebny do pracy?

Samochód może zostać zajęty przez komornika nawet wtedy, gdy dłużnik wykorzystuje go podczas pracy. Przepisy chronią część narzędzi niezbędnych do osobistego wykonywania zawodu, jednak pojazdy mechaniczne co do zasady nie korzystają z takiej samej ochrony.

Nie każdy samochód będzie jednak atrakcyjny dla wierzyciela. Jeżeli auto ma niewielką wartość, jest stare, uszkodzone, obciążone kredytem, leasingiem albo zastawem, jego sprzedaż może nie przynieść realnych korzyści po odliczeniu kosztów egzekucyjnych.

Osoba, która wykorzystuje samochód do działalności gospodarczej, przewozu osób, transportu, dojazdów do klientów lub pracy wymagającej mobilności, powinna zebrać dokumenty potwierdzające tę okoliczność. Mogą to być umowy, zlecenia, wpis do CEIDG, dokumenty przewozowe, rachunki lub zaświadczenie od pracodawcy. Nie daje to automatycznej gwarancji zwolnienia auta spod egzekucji, ale może mieć znaczenie przy ocenie konkretnej sprawy.

Zajęcie rzeczy należących do rodziny lub współlokatora. Jak udowodnić własność?

Komornik może prowadzić egzekucję wyłącznie z majątku należącego do dłużnika. Problemy pojawiają się często wtedy, gdy osoba zadłużona mieszka z rodzicami, partnerem, współlokatorem albo wynajmuje pokój w cudzym mieszkaniu.

To, że przedmiot znajduje się w miejscu zamieszkania dłużnika, nie przesądza jeszcze, że należy właśnie do niego. Telewizor, komputer, sprzęt AGD, meble czy narzędzia mogą być własnością innego domownika.

Właściciel niesłusznie zajętej rzeczy powinien jak najszybciej przedstawić dowody potwierdzające własność. Najbardziej przydatne są:

• faktura imienna;
• umowa kupna;
• potwierdzenie przelewu;
• karta gwarancyjna;
• dokumentacja ubezpieczeniowa;
• korespondencja ze sprzedawcą;
• zdjęcia lub inne dokumenty pokazujące, kto kupił i używał danego przedmiotu.

To powinno Cię zainteresować: Czyszczenie BIG, KRD, ERIF. Jak wyczyścić wpis?

Jeżeli komornik nie zwolni rzeczy dobrowolnie, właściciel może wystąpić do sądu z powództwem o zwolnienie jej spod egzekucji. Nie warto zwlekać, ponieważ po sprzedaży przedmiotu odzyskanie pieniędzy może być trudniejsze.

Komornik a działalność gospodarcza. Co może zająć przedsiębiorcy?

Osoba prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą odpowiada za swoje długi całym majątkiem. Komornik może więc skierować egzekucję zarówno do pieniędzy na rachunku firmowym, jak i do prywatnych składników majątku przedsiębiorcy.

Egzekucja może objąć między innymi:

• środki na koncie firmowym;
• należności od klientów i kontrahentów;
• sprzęt komputerowy;
• maszyny i urządzenia;
• towary znajdujące się w firmie;
• pojazdy;
• wyposażenie biura;
• prawa majątkowe;
• nadpłaty podatków;
• prywatne konto bankowe przedsiębiorcy.

Samo oznaczenie rachunku jako firmowego nie chroni pieniędzy przed zajęciem. Komornik może również skierować zajęcie do kontrahenta, który ma zapłacić przedsiębiorcy za wykonaną usługę albo dostarczony towar.

W bardziej złożonych sprawach możliwa jest również egzekucja z przedsiębiorstwa lub jego wyodrębnionej części. Dla osoby prowadzącej działalność oznacza to, że warto szybko reagować, sprawdzać podstawę zajęcia oraz szukać porozumienia z wierzycielem.

Czy komornik może zająć zwrot podatku, nadpłatę z urzędu lub środki z PPK?

Komornik może zająć zwrot podatku oraz nadpłatę podatku. Jeżeli urząd skarbowy otrzyma zawiadomienie o zajęciu wierzytelności, pieniądze należne podatnikowi mogą zostać przekazane na spłatę jego zadłużenia.

Dotyczy to także sytuacji, w której zwrot podatku pojawi się dopiero po dokonaniu zajęcia. Warto szczególnie uważać przy wspólnym rozliczeniu małżonków, ponieważ egzekucja przeciwko jednej osobie może wpływać na wypłatę nadpłaty wynikającej ze wspólnego PIT-u.

Inaczej wygląda sytuacja środków zgromadzonych na rachunku PPK. Pieniądze pozostające na rachunku PPK co do zasady są chronione przed egzekucją, z wyjątkami dotyczącymi między innymi alimentów. Trzeba jednak pamiętać, że po wypłacie środków z PPK na zwykłe konto bankowe ich ochrona może wyglądać inaczej.

Ugoda z wierzycielem a egzekucja komornicza. Jak zatrzymać dalsze zajęcia?

Ugoda z wierzycielem może pomóc zatrzymać albo ograniczyć egzekucję, ale sama rozmowa telefoniczna nie wystarczy. Dopóki komornik nie otrzyma formalnej informacji od wierzyciela, może dalej prowadzić zajęcie konta, wynagrodzenia czy ruchomości.

Dobrze przygotowana ugoda powinna jasno określać:

• pełną wysokość zadłużenia;
• liczbę rat;
• wysokość każdej raty;
• konkretne terminy płatności;
• sposób rozliczania odsetek;
• konsekwencje opóźnienia;
• zobowiązanie wierzyciela do zawieszenia albo umorzenia egzekucji po spełnieniu warunków ugody.

Wierzyciel może złożyć do komornika wniosek o zawieszenie postępowania, ograniczenie egzekucji albo jej umorzenie. Najbezpieczniej dopilnować, aby wszystkie ustalenia zostały potwierdzone na piśmie.

Rozłożenie długu na raty u komornika – czy jest możliwe?

Komornik nie może samodzielnie rozłożyć długu na raty, obniżyć jego wysokości ani umorzyć części należności. Może przyjmować wpłaty częściowe, ale nie oznacza to automatycznie, że zajęcia zostaną wstrzymane.

Zgoda na spłatę ratalną należy przede wszystkim do wierzyciela. To on decyduje, czy zaakceptuje harmonogram spłat i czy zwróci się do komornika o zawieszenie egzekucji.

Dłużnik może wpłacać raty bezpośrednio do kancelarii komorniczej, jednak powinien pamiętać, że samo regularne wpłacanie pieniędzy nie gwarantuje zakończenia zajęć. Kluczowe jest pisemne porozumienie z wierzycielem, które wyraźnie wskazuje, co stanie się z egzekucją po rozpoczęciu spłat.

Koszty egzekucji komorniczej. Kto za nie płaci i jak wpływają na wysokość długu?

Egzekucja komornicza może podnieść całkowitą kwotę zadłużenia. Dłużnik oprócz należności głównej może zostać obciążony również odsetkami, kosztami procesu, wydatkami poniesionymi podczas egzekucji oraz opłatami egzekucyjnymi.

Na końcowe koszty wpływa między innymi:

• liczba czynności wykonanych przez komornika;
• korespondencja wysyłana do banków, urzędów i pracodawców;
• zapytania o majątek;
• koszty wyceny ruchomości;
• transport i przechowywanie zajętych rzeczy;
• sprzedaż przedmiotów;
• czynności związane z egzekucją z nieruchomości.

Czytaj także: Po jakim czasie od spłacenia długu u komornika można starać się o kredyt?

Im dłużej trwa postępowanie i im więcej czynności trzeba podjąć, tym większe mogą być koszty. Dlatego w części spraw wcześniejsza ugoda lub dobrowolna spłata pozwala ograniczyć dodatkowe obciążenia.

Przedawnienie długu a komornik. Kiedy można podnieść zarzut?

Stary dług nie zawsze oznacza dług przedawniony. Duże znaczenie ma to, czy wierzyciel uzyskał już wyrok, nakaz zapłaty albo inny tytuł wykonawczy oraz czy wcześniej prowadzone były działania sądowe lub egzekucyjne.

Roszczenia stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu co do zasady przedawniają się po sześciu latach. W przypadku świadczeń okresowych, takich jak część odsetek, mogą obowiązywać inne terminy.

Bieg przedawnienia może zostać przerwany między innymi przez czynność przed sądem, wszczęcie egzekucji albo uznanie długu przez dłużnika. Dlatego przed podniesieniem zarzutu trzeba dokładnie sprawdzić historię sprawy, daty pism, wcześniejsze egzekucje i dokonane wpłaty.

Jeżeli roszczenie przedawniło się przed rozpoczęciem egzekucji, dłużnik może podejmować działania zmierzające do jej zakończenia. W bardziej skomplikowanych sytuacjach potrzebne może być powództwo przeciwegzekucyjne.

Jak sprawdzić, kto prowadzi egzekucję i ile wynosi zadłużenie?

Najważniejsze informacje powinny znajdować się w piśmie otrzymanym od komornika. Należy sprawdzić przede wszystkim:

• dane kancelarii komorniczej;
• sygnaturę sprawy;
• dane wierzyciela;
• podstawę egzekucji;
• wysokość należności głównej;
• naliczone odsetki;
• koszty postępowania;
• kwoty już pobrane lub zaksięgowane.

Warto od razu zwrócić się do kancelarii o aktualne saldo zadłużenia na konkretny dzień. Najlepiej poprosić o dokładne rozbicie kwoty na należność główną, odsetki, koszty sądowe, koszty egzekucyjne oraz dotychczasowe wpłaty.

Zobacz też: Spłaciłem długi, a jestem na liście dłużników KRD i BIK – co robić?

Dzięki temu łatwiej sprawdzić, jaka część pieniędzy została zaliczona na spłatę długu, a jaka pokryła koszty postępowania.

Co zrobić po otrzymaniu pisma od komornika? Najważniejsze kroki dłużnika

Po otrzymaniu pisma od komornika nie należy go odkładać ani ignorować. Trzeba od razu sprawdzić, kto jest wierzycielem, jakiego długu dotyczy sprawa, jaka jest podstawa egzekucji i jakie składniki majątku zostały objęte zajęciem.

Warto również zgromadzić dokumenty, które mogą mieć znaczenie dla sprawy, w tym:

• potwierdzenia wpłat;
• ugody z wierzycielem;
• wcześniejszą korespondencję;
• umowy;
• dokumenty dotyczące świadczeń wyłączonych spod egzekucji;
• faktury i potwierdzenia własności rzeczy należących do innych osób;
• dokumenty dotyczące źródła dochodu.

Czytaj też: Jak ukryć konto przed komornikiem?

Jeżeli komornik dokonał czynności niezgodnej z prawem, można złożyć skargę na czynności komornika. Termin jest krótki i co do zasady wynosi siedem dni od dnia dokonania czynności, otrzymania zawiadomienia albo uzyskania informacji o jej wykonaniu.

Sama skarga nie zawsze zatrzymuje egzekucję. W uzasadnionych sytuacjach warto równocześnie złożyć wniosek o zawieszenie postępowania albo wstrzymanie konkretnej czynności, zwłaszcza gdy zajęcie dotyczy środków koniecznych do utrzymania rodziny.

FAQ – najczęściej zadawane pytania o zajęcie komornicze

Czy komornik może zabrać całą pensję?

Co do zasady nie. Przy długach innych niż alimentacyjne potrącenie może wynieść maksymalnie połowę wynagrodzenia, a pracownikowi zatrudnionemu na etacie powinna pozostać ustawowa kwota wolna.

Czy komornik może zająć 800+?

Nie. Świadczenie wychowawcze 800+ jest wyłączone spod egzekucji, podobnie jak wiele innych świadczeń rodzinnych i socjalnych.

Czy komornik może zabrać lodówkę albo pralkę?

Podstawowe wyposażenie domu potrzebne rodzinie do codziennego życia jest co do zasady chronione. Inaczej może być w przypadku przedmiotów luksusowych albo wyjątkowo drogich urządzeń.

Czy komornik może zająć pieniądze na koncie?

Tak, ale przy zwykłych długach obowiązuje miesięczna kwota wolna wynosząca 75 proc. płacy minimalnej. Wyjątkiem są m.in. egzekucje alimentacyjne, przy których ta ochrona nie działa.

Czy komornik może zająć rzeczy partnera lub rodziców?

Nie powinien prowadzić egzekucji z rzeczy należących do osoby trzeciej. Gdy jednak dojdzie do omyłkowego zajęcia, właściciel musi szybko przedstawić dowody własności i może wystąpić do sądu o zwolnienie rzeczy spod egzekucji.